De Kunststudio zal worden ingericht met een top selectie uit de laatste werken van:
Caroline Havers | Emelie Jegerings | Jos Spiertz
Over de kunstenaar:
Caroline Havers was born in the Netherlands in 1959. After studying Museology at the Reinwardt Academie, her interest in anthropology led to her first job as a fair-trade importer of quality handicrafts from third world countries. Later she became responsible for the organisation of the well known Dutch ‘Kinderpostzegelactie’, one of the oldest fundraisers.
Since 1990, Caroline has moved over the world. Manila, Washington D.C., Prague, Brussels, London, Riyadh and Cairo were considered home for many years. In the summer of 2020, she moved to Kuwait City, Kuwait.
During her years of study at the Reinwardt Academie and later on in her professional career she never abandoned her childhood love for the visual arts. She took many courses in painting, drawing, etching, photography and printmaking. In the early 90’s Caroline started working as a freelance illustrator. While living in the United States, she realised that her true creative passion was in the field of painting. Caroline has since then pursued a career as a full time professional artist. Her work has been exhibited internationally since 2003 and can be found in various private and corporate collections worldwide.
Every foreign country, along with the experiences and unique encounters with local culture and nature, trickles into Caroline’s artwork. Through painting she has documented her life. Specific shapes, a striking colour combination or the rhythms in nature can act as a trigger point for a painting. From there on the paints and brushes take over. Still somewhat true to their origins, the shapes, colours and forms are balanced in an exciting ‘Havers’ way.
© 2025 Caroline Havers
EMELIE JEGERINGS
EMELIE; De vier seizoenen, de kleuren van het licht die de silhouetten van de natuur laat zien, de spiegelingen in het water, de geluiden van vogels en insecten, de bomen, bloemen en struiken, het opkomen en ondergaan van de zon en de maan…. ik kan er uren naar kijken en het verveelt me geen moment. Ik was er zodanig door gefascineerd dat ik er als kunstenaar wel iets mee moest gaan doen. In 2017 begon ik met plein air schilderen en kan er tot op de dag van vandaag niet meer mee stoppen.
Ik heb mijn opleiding gevolgd aan de Academie voor Schone Kunsten in Arendonk. Na het afronden hiervan startte ik mijn zoektocht naar wat ik als kunstenaar wilde vertellen en vooral laten zien. Passie, kleur en emotie zijn mijn belangrijkste drijfveren. Geboeid door figuratief en portret werk heb ik me toegelegd op het schilderen van figuratief werk, de Muze. Met spetterende kleuren in experimentele technieken heb ik een geheel eigen herkenbare stijl weten te ontwikkelen. Daarbij heb ik me laten inspireren door het impressionisme en grote meesters zoals Degas, Gaugain en Toulouse de Loutrec.
Mijn interesse voor landschapschilderen kwam pas later en had te maken met een drang naar vernieuwing en ontwikkeling. Door in de leer te gaan bij diverse (inter)nationale plein air schilders ontdekte ik de sport van de outdoorschilder. De natuur is nooit hetzelfde en blijkt een grote leermeester te zijn.
Naast vrij werk, maak ik ook werk in opdracht.
JOS; Jos Spiertz, autodidact en beeldhouwer. Natuurlijke vormen gekneed uit klei vertaald naar steen, brons en gietijzer.
In het begin zijn er alleen maar een model en klei, nog geen idee of ontwerp. Dan ontstaat er een vrouwenfiguur. Mijn handen werken aan het kleimodel. Duwen, voelen, kneden, strijken en zien wat er met de vorm gebeurt.
Delen zijn herkenbaar, andere in beweging. Sommige lijnen vormen een landschap, andere vertalen zich naar benen of heupen. Het oog volgt een vloeiende omzetting, een droom, gedachte of alleen maar beweging.
Elk beeld is een tweeluik. Een deel van het lichaam is herkenbaar, realistisch gevormd en voelt aan als de huid. Het andere prikkelt de fantasie. Dit is het expressieve sensitieve bewegelijke deel. Dan is er de overgang van zachte kneedbare klei naar de harde steen. Hier valt niet meer te vormen met de handen, maar enkel met de machine. Eerst wordt de ruwe vorm opgezet, waarna er steeds kleinere delen van de steen verwijderd worden tot enkel stof overblijft. De beelden worden als het ware uit het stof geboren. Met de machine maak ik dezelfde bewegingen als mijn handen in de klei. Plooien ontstaan, heupen, billen en benen komen tevoorschijn. Dan breekt het moment aan waarop het kleimodel wordt weggelaten en ik alleen nog maar met de steen bezig ben. Vervolgens ga ik aan de slag met hamer en beitel, waarna het schuren en polijsten volgen. Telkens weer de bewegingen in het beeld perfectioneren.
Kijken met je vingertoppen en handen die de bewegingen voelen. Met mijn ogen kies ik uiteindelijk ‘het moment’ om haar op een sokkel te mogen plaatsen.
Het beeld is klaar.